வெள்ளி, 29 ஆகஸ்ட், 2014

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி


ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களால் நித்யம் அநுஸந்தி3க்கப்படும் திவ்யப் பிரபந்தங்களில் ஸ்ரீ மணவாள மாமுநிகள் இயற்றிய திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி விலக்ஷணமான பிரபந்தமாக திகழ்கிறது. கிருஷ்ண பக்தியின் உருவகமான நம்மாழ்வார், எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபைக்கு பாத்திரபூ4தராகி, இப்படி 4கவத்3 ப்ரஸாத3த்தாலே ஐயம் திரிபு அற தத்வ த்ரயங்களை கற்றுணர்ந்து, 4கவத் ப்ரீத்தி ப்ரகர்ஷத்தாலே பாடிய ஸாம வேத3 ஸாரமாகிய திருவாய்மொழியை, ஸம்ஸாரி சேதனர்களும் எளிதாகக் கற்று, எம்பெருமானின் குணாநுப4வத்திலும், ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளிலும் தே, கால, நியமமின்றி ஈடுபடுவதற்கு ஹேதுவாய், மாமுநிகள் இதை பிரபந்தமுகே2 அருளிச்செய்திருக்கிறார். இந்தப் பிரபந்தத்திற்கு தனியனிட்டுள்ள ஆசார்யர்களும் இதனை அல்லும் பகலும் கால நியமமின்றி அநுஸந்தி3க்க வேண்டுமென்றும், பாலோடமுதன்னவாயிரமான திருவாய்மொழியின் உள்ளுரைப் பொருள்களை வெளியிடுவதால் இதனை இடைவிடாமல் பானம்பண்ண வேண்டுமென்றும் பறைசாற்றியுள்ளனர்.

நம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்பிரதா3யத்தில், திருவாய்மொழி திவ்யப் பிரபந்தத்தின் அர்த்த விசேஷங்கள் ஸ்ரீமந் நாதமுனிகள் தொடங்கி ஓராண்வழி ஆசார்யர்களால் ஸம்ரக்ஷிக்கப்பட்டு ஸ்ரீமணவாள மாமுநிகளுக்கு தம்முடைய ஆசார்யர் ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப்பிள்ளையின் மூலம் ப்ராப்தமாயிற்று. இதை மாமுநிகளே தம்முடைய உபதேச ரத்தினமாலை பிரபந்தத்தில் தெருளுற்ற ஆழ்வார்களின் சீர்மையையும் அவர்கள் அருளிச்செய்த ஸ்ரீஸூக்திகளின் ஆழ்பொருள்களையும் ஸ்ரீமந் நாதமுநிகள் தொடங்கி வந்த குரவோர்களே நன்கு அறிந்திருந்தார்கள் என்றும், திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யாநமிட்டு அதன் அர்த்தவிசேஷங்களை எடுத்துரைத்த ஆசார்யர்களை குணவாளர்கள் என்றும் கொண்டாடியுள்ளார். திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதிக்கு வ்யாக்யாநமிட்ட பிள்ளைலோகம் ஜீயர் என்கிற ஆசார்யர், இந்த திருவாய்மொழி காலக்ஷேப பரம்பரையை ஸ்ரீமந் நாதமுநிகளிடமிருந்து தொடங்கிய நீர்ப்பெருக்காக பாவித்து, இந்த நீர்பெருக்கு ஆளவந்தார், எம்பெருமானார், பட்டர், நஞ்சீயர், நம்பிள்ளை போன்ற மஹாசார்யர்களான துறைகளை கடந்து, ஸ்ரீ மணவாள மாமுநிகள் என்னும் ஏரியில் தங்கியதாக வர்ணிக்கிறார். இவ்வாறு திருவாய்மொழியின் அர்த்த விசேஷங்களுக்கு தங்குமிடமாக இருந்த வைபவ செருக்குடைய மாமுநிகளிடமிருந்து இந்த பிரபந்தம் அவதரித்திருப்பது திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதிக்கு மேலும் மெருகு சேர்க்கும் விஷயமாக அமைந்திருக்கிறது.

நம்மாழ்வார் அருளிச்செய்த திருவாய்மொழியில் அனைத்து ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களும் அறியவேண்டிய ஐம்பொருள்கள் அடங்கியிருப்பதாக நம் பூர்வாசார்யர்கள் காட்டியிருக்கின்றனர். இந்த ஐம்பொருள்களான ஜீவாத்ம ஸ்வரூபம், பரமாத்ம ஸ்வரூபம், உபாய ஸ்வரூபம், விரோதி4 ஸ்வரூபம் மற்றும் 2 ஸ்வரூபமானவை முறையே அர்த்த பஞ்சகம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. மோக்ஷத்தில் இச்சையுடைய ஒரு முமுக்ஷுவுக்கு அர்த்த பஞ்சக ஜ்ஞாநம் அத்யாவசியமாம். இந்த ஜ்ஞாநம் திருவாய்மொழி திவ்ய பிரபந்தத்தில் பிரதிபாதி3க்கப் பட்டிருப்பதால் நம் பூர்வர்கள் திருவாய்மொழியின் அர்த்தாநுஸந்தா3னத்திலேயே எப்பொழுதும் திளைத்திருந்தார்கள் என்று குரு பரம்பரை நூல்களைக் கொண்டு நாம் அறிகிறோம். இப்படி நம்மாழ்வாரின் அவதார ஸ்தலமான ஆழ்வார் திருநகரியில் அவதரித்து, பராங்கு பாத3 4க்தரான எம்பெருமானாரிடம் அதீத ப்ராவண்யம் கொண்டிருந்து, திருவரங்கனுக்கு திருவாய்மொழியின் ஈடு வ்யாக்யாநத்தை காலக்ஷேபமாக அருளிச்செய்து, ஈட்டுப் பெருக்கர் என்கிற திருநாமம் கொண்டிருந்த மாமுநிகளால் இந்த பிரபந்தம் அருளிச்செய்யப்பட்டிருப்பது இந்தக் கலைக்கு மேலும் பெருமை சேர்க்கும் விஷயமாக அமைந்திருக்கிறது. இப்படி திருவாய்மொழியாம் திராவிட வேதத்தின் ஆழ்பொருள்களை பனுவலிட்டுக் காத்த பெருந்தகையான மாமுநிகளை அவரது அஷ்டதி3க்க3ஜங்களில் ஒருவரான அப்பிள்ளார் மெச்சுமிடத்தில் மாற்றற்ற செம்பொன் மணவாள மாமுநிவன் வந்திலனேல் ஆற்றில் கரைத்த புளியல்லவோ தமிழாரணமே என்று வலியுறுத்திக் கூறுவதற்கான நோக்கம் இந்த பிரபந்தத்தில் நம்மால் நன்கு உணர முடிகிறது.

விதவாக் ஶிகாமணியின் வாகாம்ருதத்திலிருந்து அவதரித்த இந்தப் பிரபந்தம் ஆச்சர்யமான ஓர் அமைப்பை கொண்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு திருவாய்மொழி பதிகத்திற்கும் தலா ஒரு பாட்டு என்கிற விகிதத்தில் நூறு பாட்டுகள் கொண்டுள்ள இந்தப் பிரபந்தம், மரபுச் செய்யுள் வகைகளுள் ஒன்றான வெண்பா நடையில் அமைந்துள்ளது. திருவாய்மொழி திவ்யப் பிரபந்தத்தின் அமைப்புக்கேற்ப அதன் ஸாரத்தை யுரைக்கும் இந்த பிரபந்தத்தையும் மாமுநிகள் அந்தாதியிலிட்டு அருளிச்செய்துள்ளார். ஒவ்வொரு பாடலிலும் நம்மாழ்வாரின் ஒரு பெயரை இணைப்பதோடு அல்லாமல், இந்த கட்டுப்பாடுகளுக்கிடையில் திருவாய்மொழி பதிகத்தின் அர்த்தத்தையும் அருளிச்செய்திருப்பதன் அழகு இதை தமிழ் இலக்கியத்திற்கே பெருமை சேர்க்கும் கலையாக உயர்த்தியிருக்கிறது.

திருவாய்மொழியின் உட்பொருள்கள் ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் இயற்றிய திரமிடோபநிஷத் ஸங்க3தி மற்றும் ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகன் இயற்றிய திரமிடோபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்நாவளி எனும் வடமொழி க்ரந்தங்களில் தொகுத்துரைக்கப் பட்டிருக்கின்றன. அவ்வாறு இருக்க, மாமுநிகள் இந்த ப்ரபந்தத்தை அருளிச்செய்ததற்கான நான்கு காரணங்களை ஸ்ரீ பிள்ளைலோகம் ஜீயர் தம் வ்யாக்யாநத்தில் முன்வைக்கிறார். அவையாவன: (1) ஒவ்வொரு திருவாய்மொழி பதிகத்திலும் பிரதிபாதி3க்கப்பட்டிருக்கிற எம்பெருமானின் திருக்கல்யாண கு3ணங்களை அநுஸந்தி3க்க வ்யாஜமாக ஒரு ப்ரபந்தம் வேண்டியிருப்பது; (2) திருவாய்மொழியாம் தேனின் தாத்பர்யார்த்தங்களை சங்கி3ரஹமாகவும், சஞ்க்ஷிப்தமாகவும் தமிழில் எடுத்துரைக்க வேண்டியிருப்பது; (3) எம்பெருமானாரின் கல்யாண கு3ணங்களை அநுஸந்தி3க்க நிரதி போ4க்3யமாக அமைந்திருக்கும் இராமாநுச நூற்றந்தாதியாகிய பிரபந்த நடையில் ப்ரபன்ன ஜந கூட2ஸ்தரான  ஆழ்வாருக்கும் ஒரு பிரபந்தம் அமையவேண்டியிருப்பது; (4) திருவாய்மொழி பதிகங்களுக்கு யிடையேயான ஸங்க3தியை (ஸம்பந்தத்தை) எடுத்துக் காட்டுவதற்காண அவசியம் இருப்பது. மேற்படி, இப்படித் தான் ஏறிட்டுக்கொண்ட கட்டுப்பாடுகளிக்கிடையில் எவ்வாறு மாமுநிகள் பிரபந்தம் அருளிச்செய்ததற்கான மேற்கூறிய நோக்கங்களையும் அடைகிறார் என்பதை மூன்று உதா3ஹரனங்கள் கொண்டு நோக்குவோம்.

எம்பெருமானின் எண்ணற்ற திருக்கல்யாண கு3ணங்களில் சிலவற்றை ஆழ்வார் திருவாய்மொழியில் அனுஸந்தி3த்திருப்பதாக ஆசார்ய ஹ்ருத3யம் எனும் கி3ரந்த2த்தில் ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் விளக்கியுள்ளார். திருவாய்மொழியை அநுஸந்தி3க்கும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு எம்பெருமானின் திருக்கல்யாண கு3ணங்களையும் சேர்த்து அநுப4விப்பதற்கு ஹேதுவாய் மாமுநிகள் இந்த பிரபந்தத்தின் பாசுரங்களிலேயே *அரியனலன் ஆராதனைக்கென்று* என்னுமிடம் அவன் ஸ்வாராத4த்வத்தையும், *திறமளிக்கும் சீலத்திருமால்* என்னுமிடம் அவன் சௌசீல்யத்தையும், *ஓரேதுவறத் தன்னைத் தருமாறு* என்னுமிடம் அவனுடைய நிர்ஹேதுக கிருபையையும், *திருமால் பரத்துவத்தை நண்ணி அவதாரத்தே நன்குரைத்த* என்னுமிடம் அவதாரத்தில் பரத்துவத்தையும், *பேற்றுக்கு உபாயம் உன்தன்பேரருளே* என்னுமிடம் அவனுடைய ஔதா3ர்யத்தையும் அருளிச்செய்து  போந்திருக்கிறார். இவ்வாறு திராவிட வேதாந்தத்தின் தாத்பர்யார்த்தங்களுடன் எம்பெருமானின் திருக்கல்யாண கு3ணங்களையும் ஒன்றுசேர அநுப4விக்கும்படி இந்த பிரபந்தத்தை ஸாதித்தருளியுள்ளார்.

வார்கடா அருவி என்கிற திருவாய்மொழி பதிகத்தில் பராங்கு நாயகி திருசிட்டாற்றில் கோவில்கொண்டுள்ள எம்பெருமானின் ஶௌர்யத்தை அநுப4விப்பதாக பிரகரணம்  அமைந்துள்ளது. எம்பெருமானுக்கு அஸுரர்களால் ஏதேனும் தீங்கு விளைந்துவிடுமோ என்றெண்ணி 4 ங்கை அநுஸந்தி3த்துக் கொண்டிருந்த பராங்கு நாயகிக்கு, எம்பெருமான் தன்னுடைய கிருஷ்ணாவதாரத்தில் கம்ஸ, சாணுராதிகளை நிரஸித்த ஶௌர்யத்தை வெளிப்படுத்த, ஆழ்வாரும் அவர் சௌந்த3ர்யத்தை அநுப4வித்தவண்ணம் இருந்தார். இவ்வாறு கிட்டிய அநுப4வம் வெறும் மானஸாநுப4வமாக மட்டுமே இருந்ததால், இந்த பதிகத்தை தொடரும் மாயக்கூத்தா பதிகத்தில், எம்பெருமானின் தி3வ்ய மங்க3 ஸ்வரூபத்தை காணப்பெறாமல், ஆற்றாமை விஞ்சி, ஆழ்வார் அவஸன்னராகிறார்.  இந்த பிரபந்தத்தின் 75ஆவது பாசுரத்தில் *மாயன்வடிவழகைக் காணாதவல்விடாயாய் அதறவிஞ்சி அழுதலற்றும்* என்று இவ்விரு திருவாய்மொழிகளுக்கும் உள்ள தொடர்பை மாமுநிகள் திண்ணமாக அருளிச் செய்திருக்கிறார்.

*பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்* எனும் திருவாய்மொழி பதிகத்தில் நம்மாழ்வார் கிருஷ்ணாவதாரத்தின் எளிமையில் ஆழங்கால்பட்டு மூவாறு மாதம் மோஹித்து கிடந்திருப்பதாக பதிகத்தின் பிரகரணம் அமைந்திருக்கிறது. இந்த பதிகத்தின் தேறிய கருத்து யாதெனில் எம்பெருமான் ஶ்ரித ஸுலப4னானவன்; தன்னையே தாழவிட்டுக்கொண்டும் தன்னிடம் பக்தி அநுஷ்டிப்போரை ஏற்றுக்கொள்பவன் என்பதுவாம். இவ்விடம் திருவாய்மொழி ஈடு வ்யாக்யாநத்தில் அமைந்திருக்கும் நம்பிள்ளையின் சொற்றொடர் ஈண்டு நோக்கத்தக்கது. “உயர்வற உயரும் பெருந்திறல் கொண்டவனும், நம் புலன்களுக்கு விஷயமாகதவனுமான எம்பெருமான், தாழ்ந்த நிலையில் அநர்த்தப்பட்டு கிடக்கும் ஸம்ஸாரிகளை உஜ்ஜீவிப்பிக்கைக்காக, அவர்களுக்கு ஸமமாக வந்து அவதரித்து, அவன் வடிவழகை இவர்கள் கண்ணுக்கு யிலக்காக்கி, அவனிடம் பக்தி அனுஷ்டிக்கும்படி பண்ணுகிறான்என்று வியாக்யாநமிட்டுள்ளார் ஸ்வாமி நம்பிள்ளை. நம்பிள்ளையின் வியாக்யாநத்தையே அநுவதி3த்து இந்த பதிகத்தை அருளிச்செய்யுமிடம் மாமுநிகளும் ஒருமிடராக *பத்துடையோர்க்கென்றும் பரனெளியனாம் பிறப்பால் முக்திதரும்* என்றருளிச் செய்திருக்கிறார். தன் திருவடியை பற்றுவோருக்கு முக்தியளிக்க வல்ல ஸர்வேஶ்வரனிடம் எவ்வாறு இந்த பக்தியை அநுஷ்டிக்கவேண்டும் என்கிற கேள்வி இங்கு எழுகிறது. இதற்கு பதில்கூறும் விதமாக மாமுநிகள் *மூண்ட அன்பால் பத்தி செய்* என்று ஸாதித்துள்ளவிடம் அவருடைய வசந விமர்த்தை காட்டுகிறது. அதாவது, அவனிடம் செய்யும் பக்தியானதை விதி4 ப்ரேரிதமாக செய்யாமல் அவன் மேலுள்ள அதீத ப்ரீத்தியினடியாக அநுஷ்டியுங்கள் என்கிற தார்பர்யார்த்தத்தைமூண்ட அன்பால்என்கிற இரு ப்தத்தில் மாமுநிகள் அருளிச்செய்துள்ளார்.

மேலே பிரதிபாதி3க்கப்பட்டிருக்கிற உதா3ஹரனங்களைக் கொண்டு, ஈடு வ்யாக்யாநத்தில் மாமுநிகளுக்கு இருந்த ஆளுமையையும், ஒரு பதிகத்தின் தேறிய கருத்தை சங்கி3ரஹேன அருளிச்செய்யும் திறமையையும், இரு பதிகங்களுக்கிடையே உள்ள ஸம்ப4ந்த3த்தை யுரைக்கும்  வல்லமையும், ஒரு பதிகத்தின் தாத்பர்யார்த்தத்தை சில வார்த்தைகளில் அடக்கக்கூடிய எழுத்து ஸாமர்த்தியத்தையும் நம்மால் உணரமுடிகிறது. இந்த திவ்யப் பிரபந்தத்தின் வாசியறிந்தே நம் முன்னோர்கள் இதை அநவரதம் அநுப4விக்கவேண்டுமென்று  நித்யாநுஸந்தே3யமாக கொண்டுள்ளார்கள்.